Κατάγματα

Ο όρος "κάταγμα" χρησιμοποιείται για το σπάσιμο του οστού ή του χόνδρου ως αποτέλεσμα τραύματος. Ωστόσο, μπορεί να είναι αποτέλεσμα ασθένειας του οστού που οδηγεί στην αποδυνάμωσή του, όπως η οστεοπόρωση, ή ο ανώμαλος σχηματισμός του οστού από συγγενείς ασθένειες στη γέννηση, όπως η ατελή οστεογένεση.

Το κύρο χαρακτηριστικό των καταγμάτων είναι ο έντονος πόνος. Συνηθισμένα συμπτώματα επίσης είναι η διόγκωση, η ευιασθησία, η αλλαγή χρώματος και η ανικανότητα να κινηθεί το συγκεκριμένο μέλος του σώματος.

Τα καταγματα ταξινομούνται ανάλογα με την έκταση και τη θέση τους. Αντίστοιχα προσαρμόζεται και η θεραπεία τους.

Γενικά, συνίσταται ξεκούραση, τη μη άσκηση βάρους στο μέλος, την ακινητοποίηση με νάρθηκα ή γύψο και χειρουργικές διαδικασίες.

{tab=Εξάρθρημα Ισχίου}

Aποτελεί τη συχνότερη συγγενή ανωμαλία του σκελετού και περιλαμβάνει όλες τις ανωμαλίες του ισχίου.

Τα αίτια είναι πολλά και περιλαμβάνουν κυρίως:

  • οικογενειακό ιστορικό συγγενούς με εξάρθρημα ισχίου,

  • κληρονομική χαλαρότητα των αρθρώσεων

  • συνυπάρχουσες συγγενείς ανωμαλίες όπως ραιβοιπποποδία, δρεπανειοδής πόδας βλαισοπτερνοποδία, ραιβόκρανο

  • δυσπλασία κοτύλης

  • βίαιη πρόσκρουση

Το εξάρθρημα πρέπει να ναρθηκοποιηθεί στη θέση παραμόρφωσης.

Ο άρρωστος τοποθετείται ύπτιος σε ένα νάρθηκα σπονδυλικής στήλης και το μέλος υποστηρίζεται με μαξιλάρια και στερεώνεται με ιμάντες επάνω στο φορείο.

{tab= Κακώσεις γόνατος}

Περιλαμβάνονται:

  • Συνδεσμικές κακώσεις, οι οποίες κυμαίνονται από ένα απλό διάστρεμμα μέχρι ένα βαρύ εξάρθρημα
  • Εξάρθρημα και κάταγμα της επιγονατίδας
  • Κατάγματα του περιφερικού άκρου του μηριαίου και του κεντρικού άκρου της κνήμης

Συνήθως εφαρμόζεται ναρθηκοποίηση του γόνατος προκειμένου να εξασφαλισθεί η ακινητοποίηση του μηριαίου οστού και της κνήμης.

{tab= Κακώσεις ποδοκνημικής}

Οι κακώσεις αυτές είναι πάρα πολύ συχνές και συμβαίνουν σε άτομα κάθε ηλικίας και η βαρύτητα τους κυμαίνεται από ένα απλό εξάρθρωση έως ένα βαρύ κάταγμα.

Η πιο συνηθισμένη αιτία είναι το "γύρισμα" (στραβοπάτημα) του άκρου του ποδιού, το οποίο προκαλεί διάταση ή ρήξη των συνδέσμων και ταυτόχρονα κατάγματα

Πριν την επιλογή της όποιας θεραπείας εκτιμάται αρχικά η νευροαγγειακή περιφερική λειτουργία και στη συνέχεια προτείνεται η ακινητοποίηση της άρθρωσης.

Χρησιμοποιείται νάρθηκας ο οποίος καλύπτει ολόκληρο το άκρο του ποδιού και την κνήμη μέχρι το γόνατο ή και πάνω από αυτό.

{tab=Κάταγμα Μηριαίου / Ισχίου}

Tα κατάγματα αυτής της μορφής είναι ιδιαίτερα συχνά σε άτομα ηλικίας άνω των 50ετών. Πρόκειται για βλάβες  που προκαλούνται από μεγάλη βία συνηθέστερα από τροχαία ατυχήματα.

Μπορεί πλησίον της βλάβης να συνυπάρχουν και άλλες βλάβες όπως κάταγμα στο γόνατο ή συνδεσμική βλάβη, κάταγμα στο ισχίο, κάταγμα κοτύλης ή εξάρθημα ισχίου. Πάντα πρέπει να ελέγχεται η περίπτωση συνύπαρξης άλλων κακώσεων καθόσον αρκετές φορές διαλάθουν διότι η συμπτωματολογία από τη μείζονα βλάβη επικεντρώνει την προσοχή του τραυματία αλλά και τη δική μας σ’ αυτήν. Επίσης πρέπει να ελέγχεται η αγγειακή και νευρολογική κατάσταση του μέλους.

Ειδικότερα, μία στις τρεις γυναίκες και ένας στους έξι άνδρες στην ηλικία των 85 ετών έχουν υποστεί ένα τέτοιο κάταγμα. Μάλιστα, μετά την ηλικία των 50 ετών διπλασιάζεται κάθε δεκαετία η πιθανότητα εμφάνισης αυτής της μορφής κατάγματος και η πιθανότητα είναι υπερδιπλάσια στις γυναίκες.

Ορισμένα από τα αίτια, περιλαμβάνουν:

  • προδιαθεσικοί παράγοντες: αστική διαβίωση, έλλειψη φυσικής δραστηριότητας, υπερβολική λήψη οινοπνεύματος και καφεΐνης, λήψη ψυχοτρόπων ουσιών, οστεοπόρωση, οστεομαλακία, κ.α.
  • πτώση - ο πλέον συχνός μηχανισμός της βλάβης και οφείλεται συχνά στη βαθμιαία απορρύθμιση του νευρομυϊκού συντονισμού του ηλικιωμένου ασθενούς και στη διαταραχή της ισορροπίας.

Το είδος της χειρουργικής θεραπείας που ακολουθείται εξαρτάται από τον τύπο του κατάγματος.

Έτσι, τα κατάγματα του αυχένα του μηριαίου αντιμετωπίζονται ανάλογα με την παρεκτόπιση του κατάγματος και την ηλικία του ασθενούς είτε με κοχλίωση με αυλοφόρες βίδες (cannulated screws), είτε συνηθέστερα με αντικατάσταση της κεφαλής με την τέλεση ημιολικής αρθροπλαστικής του ισχίου. Σπανιότερα, υπό ορισμένες συνθήκες, είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί ολική αρθροπλαστική ισχίου σε πρώτο χρόνο.

Τα διατροχαντήρια κατάγματα αντιμετωπίζονται με κάποια μορφή ήλωσης, όπως η ήλωση με πλάκα και ολισθαίνοντα ήλο (Dynamic Hip Screw – D.H.S. ή ήλωση Richards), ή η ήλωση με ενδομυελική συσκευή όπως το Gamma Νail. Σπανιότατα σήμερα χρησιμοποιούνται μέθοδοι όπως η ήλωση με εύκαμπτους ήλους Enders.

{tab= Κακώσεις άκρου ποδούς}

Συνήθως πρόκειτα για κατάγματα:

  • των οστών του ταρσού
  • των μεταταρσίων 
  • των φαλαγγών των δαχτύλων
  • της φτέρνας

 {/tabs}

συνεργάτης

 logo footer 1

We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site.Agree